Το Κίτρινο Φυτίλι: Ένα Σιωπηλό Σημάδι Καθαρότητας

Υπάρχουν πράγματα που δεν γράφτηκαν ποτέ σε βιβλία.
Δεν μπήκαν σε κανονισμούς.
Δεν έγιναν διαφήμιση.

Κι όμως άντεξαν.

Σε ένα ελληνικό κηροπλαστείο, ανάμεσα σε καζάνια με ζεστό κερί και βαριά καρούλια βαμβακερού νήματος, γεννήθηκε ένας σιωπηλός τρόπος να ξεχωρίζεις το ουσιαστικό από το απλώς επαρκές.

Το νήμα έφτανε σε μεγάλα καρούλια. Απλό. Καθαρό. Έτοιμο να γίνει η καρδιά του κεριού.

Για την παραφίνη, έμενε λευκό. Καθημερινό. Χωρίς ιδιαίτερο σημάδι.

Όμως για το κερί που προοριζόταν να γίνει αγνό μελισσοκέρι, για εκείνο που θα άναβε μέσα σε ναό και θα γινόταν προσευχή, το νήμα βαφόταν κίτρινο.

Ένα μικρό χρώμα.
Μια σιωπηλή απόφαση.

Όχι για να εντυπωσιάσει.
Όχι για να διαφημιστεί.

Για να θυμίζει.

Να θυμίζει πως αυτό το κερί φτιάχτηκε με ευθύνη.
Πως δεν ανακατεύτηκε πρόχειρα.
Πως κάποιος στάθηκε λίγο παραπάνω πάνω από το καζάνι.

Το κίτρινο φυτίλι έγινε σημάδι.
Σημάδι προορισμού.
Σημάδι καθαρότητας.
Σημάδι συνέπειας.

Και ταξίδευε μαζί με το κερί.
Από το εργαστήριο στην αποθήκη.
Από την αποθήκη στο μαγαζί.
Από το μαγαζί στον ναό.

Χρόνια ολόκληρα.
Χρόνια δουλειάς και υπομονής.
Χρόνια που τα ίδια χέρια έδεναν το ίδιο νήμα, ξανά και ξανά.

Γυναίκες στάθηκαν πάνω από το λιωμένο κερί.
Με χέρια που έμαθαν να αντέχουν τη ζέστη.
Με μάτια που ήξεραν να διακρίνουν τη διαφορά.

Δεν μιλούσαν για ποιότητα.
Την έκαναν πράξη.
Δεν μιλούσαν για παράδοση.
Την κρατούσαν ζωντανή.

Και κάπου μέσα σε αυτή τη σιωπηλή συνέχεια, το κίτρινο φυτίλι έγινε κάτι περισσότερο από τεχνική λεπτομέρεια.

Έγινε μνήμη.

Σήμερα, μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο μεγάλες λέξεις και εύκολες υποσχέσεις, εκείνο το μικρό χρώμα συνεχίζει να στέκεται στην άκρη του κεριού.

Σχεδόν αθόρυβο.

Κι όμως, αν σταθείς για μια στιγμή και το κοιτάξεις, θα καταλάβεις.

Δεν φωνάζει.
Δεν επιδεικνύεται.

Απλώς λέει την αλήθεια με τον τρόπο του.

Και διατηρεί την παράδοση.

Δες εδώ όλες τις λαμπάδες από 100% αγνό μελισσοκέρι με κίτρινο φυτίλι και επέλεξε την αυθεντική ποιότητα.